Osteochondroza lędźwiowa: przyczyny, objawy i leczenie

Manifestacja osteochondrozy lędźwiowej

Osteochondroza lędźwiowa jest przewlekłym uszkodzeniem kręgosłupa lędźwiowego, które rozwija się w dyskach międzykręgowych w wyniku wielu lat wpływów fizycznych i zaburzeń metabolicznych. Udowodniono, że osteochondroza lędźwiowa jest przyczyną bólu pleców w 75% przypadków.

Pokonanie kręgosłupa lędźwiowego występuje u 60% mieszkańców planety - jest to najczęstsza manifestacja osteochondrozy. Pierwsze objawy choroby pojawiają się po 20-30 latach.

Niebezpieczeństwo choroby polega na tym, że w późniejszych stadiach choroby (gdy występuje występ (występ (występ) i przepukliny krążków międzykręgowych), rozwijają się powikłania, które wymagają interwencji chirurgicznej, w szczególności powięzi podeszwowej i huty.

Osteochondroza lędźwiowa często komplikuje ciążę.

Przyczyny osteochondrozy lędźwiowej

Główną przyczyną choroby jest systematyczne obciążenie kręgosłupa lędźwiowego i zaburzeń metabolicznych włóknistej warstwy dysków międzykręgowych. Wagi podnoszące, nadmiar masy, stała praca fizyczna zwiększają ciśnienie w kolumnie kręgowców.

Inne przyczyny osteochondrozy lędźwiowej: siedzący tryb życia i siedzący tryb życia, ciągłe noszenie wysokich obcasów, niedożywienie, spożywanie niewielkich ilości płynu, palenia, nadużywania alkoholu.

Kiedy ochronna rama mięśni i brak leczenia, dostarczanie krwi do tkanek pogarsza się i procesy zwyrodnieniowe w dyskach międzykręgowych. W rezultacie dyski międzykręgowe nie otrzymują wystarczającego dopływu krwi - tracą elastyczność, „suchy”, zapalny, spłaszczony i wystający.

Podczas wystającego (występ) kręgosłup nerwu kręgowego jest naruszony, który objawia się ból w spoczynku i podczas ruchów. Nieprawidłowa postawa i obrażenia wywołują dodatkowe nierówne obciążenie na kolumnie kręgosłupa, która przyspiesza rozwój osteochondrozy lędźwiowej.

Etapy osteochondrozy lędźwiowej

Osobliwość choroby jest stopniowy rozwój procesów zwyrodnieniowych.

Neurolodzy rozróżniają 4 etapy osteochondrozy lędźwiowej:

  • 1. etap & MBSP; Częściowe zapalenie i spłaszczenie dysków międzykręgowych. Manifestuje się spalanie w dolnej części pleców i głupi, a nie intensywny ból w dolnej części pleców. Nieprzyjemne odczucia powstają po wysiłku fizycznym, podnoszenie ciężarów.
  • 2. etap - Odległość między kręgami jest zmniejszona, zmiany włóknistego pierścienia otaczające tkanki są określane na radiogramie i występuje występy. Pacjent odczuwa ostry ból w dolnej części pleców, który daje (promieniowanie) pośladków i nóg.
  • 3. etap - Pojawienie się przepuklin międzykręgowych z powodu zniszczenia włóknistego pierścienia kręgów. Na trzecim etapie chrząstka i kręgi są intensywnie niszczone. Ból nabiera stałego charakteru, są odczuwalne nawet w spoczynku.
  • 4. etap - atrofia chrząstki i dysków międzykręgowych, któremu towarzyszy patologiczny wzrost tkanki kostnej kręgów i tworzenie osteofitów. Ból występuje z dowolnym ruchem i jakąkolwiek niewygodną pozycją ciała. Ból nie idzie sam. Naruszenia to wymagają intensywnego leczenia i prowadzą do ciężkiej niepełnosprawności człowieka.

Objawy osteochondrozy lędźwiowej

Objawy osteochondrozy lędźwiowej

W siedemdziesięciu procent przypadków lekarze diagnozują chorobę w drugim etapie. W tym okresie pacjent zauważa częste okresy zaostrzenia z jasnymi objawami:

  • Ból Low, który jest wzmacniany przez wysiłek fizyczny. W miarę rozwoju procesów zwyrodnieniowych ból staje się ciężki i stały;
  • Ograniczenie ruchów. Ruchom towarzyszy zwiększony ból z napromieniowaniem w pośladkach i nogach;
  • zmiana czułości w kończynach dolnych (mrowienie, spalanie, drętwienie);
  • napięcie mięśni kręgosłupa;
  • Drętwienie i chłód stóp.

Diagnoza osteochondrozy lędźwiowej

W 85% przypadków lekarze postawiają diagnozę przy użyciu radiografii, tomografii komputerowej i obrazowania rezonansu magnesu (MRI).

Najbardziej celowaną metodą jest MRI. Z jego pomocą lekarze określają miejsce i stopień uszkodzenia kręgosłupa lędźwiowego.

Głównym zadaniem specjalisty jest odróżnienie osteochondrozy od choroby Bekhereva.

Powikłania osteochondrozy lędźwiowej

Zapalenie promieniowania lędźwiowego lub zespół szalania: Proces patologiczny w naruszeniu nerwu kręgowego (kręgosłupa) jest najczęstszym powikłaniem osteochondrozy lędźwiowej. Występuje w 55% przypadków. Towarzyszy temu ból i upośledzona wrażliwość w dolnej części pleców i/lub wzdłuż naruszenia korzenia.

W późniejszych stadiach choroby występuje spłaszczony dysku międzykręgowy nad krawędzią kręgowców - wysiłek kręgów. Po zniszczeniu włóknistego pierścienia powstaje przepuklina międzykręgowa. Przepuklina międzykręgowa jest okazją do skontaktowania się z neurochirurgiem.

U 40% pacjentów nerw kulszowy jest zapalny. To wywołuje ból, drętwienie kończyny. W rezultacie pacjent toleruje masę ciała na zdrową nogę; Kręgosłup jest jeszcze bardziej zakrzywiony, co zaostrza nasilenie choroby.

Metody leczenia osteochondrozy lędźwiowej

10% pacjentów rozwija się zwężenie kanału kręgowego lub mielopatię kompresyjną - ściskanie rdzenia kręgowego. Wymaga leczenia chirurgicznego.

Najbardziej rzadkim, ale niebezpiecznym komplikacją jest zespół „ogona konia” - porażka kilku pobliskich korzeni nerwowych.

Każdy trzeci pacjent z tym powikłaniem ma niedowład lub porażenie nóg. Wymaga również leczenia chirurgicznego.

Leczenie osteochondrozy lędźwiowej

Nie można wyleczyć osteochondrozy lędźwiowej. Możesz usunąć ból i spowolnić procesy zwyrodnieniowe w kręgach i dyskach. 80% sukcesu w leczeniu spada na 1 i 2 stadia choroby.

Jeśli nie ma powikłań, neurolodzy leczą osteochondrozę oddziału lędźwiowego za pomocą leków, ćwiczeń fizjoterapii, masażu i fizjoterapii.

Leki są przepisywane do zaostrzenia osteochondrozy w celu wyeliminowania stanu zapalnego, bólu i stymulacji metabolizmu w kręgach, chrząstce, dyskach.

Podczas ostrego bólu efekt terapeutyczny osiąga się przez domięśniowe podawanie leków. W przypadku znieczulenia miejscowego przepisywana jest blokada paravertebral. Przez 3-6 miesięcy pacjentów przepisywane są chondroprotektory.

Celem ćwiczeń fizjoterapii jest wzmocnienie mięśni pleców. Ćwiczenia basenowe są bardzo przydatne. W przypadku osteochondrozy lędźwiowej ćwiczenia wykonuje się po wyeliminowaniu bólu. Niektórzy lekarze przepisują ćwiczenia fizjoterapii, nawet z bólem, jednak należy to podchodzić ostrożnie.

Po ustąpieniu bólu zalecane są kursy masażu i refleksologii.

Nie skomplikowana osteochondroza lędźwiowa nie wymaga częstego i wielofunkcyjnego leczenia szpitalnego. Choroba jest leczona w domu. Uciekają się do środków ludowych, których akcja sprowadza się do rozgrzewania dolnej części pleców.

Zapobieganie osteochondrozy lędźwiowej

W celu zapobiegania osteochondrozie lędźwiowej przestrzegaj prostych zasad:

  • Postępuj zgodnie z postawą podczas wielu godzin pobytu w siedzącej pozycji, zmień pozycję ciała;
  • pływać 3 razy w tygodniu;
  • Podnieś nasilenie dwiema rękami z pozycji siedzącej lub ustalenie (prostowanie) pleców;
  • Unikaj szkiców;
  • Na nocny odpoczynek wybierz materac ortopedyczny.